مادهء ثانيه - از براى تأكيد مودت و توثيق محبت ، در هر سه سال شخصى از آن دولت در ايران و شخصى هم از ايران دولت بوده اخراجات ايشان از طرفين داده شود . مادهء ثالثه - اسراى طرفين مرخص بوده و بيع و شرى برايشان روا نبوده هر يك كه خواهند به وطن خود روند ممانعت ايشان نشود . تذييل - حكام سرحدات از حركاتى كه منافى دوستى است احتراز كنند و سواى آن ، اهالى ايران احوال ناشايست را كه در زمان صفويّه احداث شد بالكليه تارك و در اصول عقايد به مذهب اهل سنت سالك بوده خلفاى راشدين را به خير و ترضى ياد نمايند و آن جماعت من بعد كه به كعبهء معظمه و مدينهء مشرفه و باقى ممالك اسلام آمد شد نمايند ، ار طرف روم به دستور حجاج روم و اهالى ساير بلاد اسلاميه با ايشان سلوك شده از ايشان دورمه و ساير وجوه خلاف شرع و حساب گرفته نشود و همچنين در عتبات عاليات هم مادام كه مال تجارت در دست آن جماعت نباشد ، حكام و مباشرين بغداد باج نخواهند و هر يك كه مال تجارت داشته باشند ، مال حسابى از ايشان اخذ شده زياده مطالبه نشود و از اين طرف نيز با تجار و اهالى روميه به همين منوال عمل شود و آنچه بعد اليوم از اهالى ايران به ممالك روم و از روم به ممالك ايران آيند حمايت نشده به وكلاى دولتين تسليم شود . لهذا ما نيز مراتب مسطوره را ممضى داشته عهد فرموديم كه مصالحهء مذكوره و عهود مشروطه هميشه بين الدولتين و اعقاب و اخلاف حضرتين مؤيد و برقرار و مخلد و پايدار بوده مادام كه از جانب آن دولت عظمى امرى مخالف عهد و ميثاق وفاق به ظهور نرسد ، از اين طرف نقص و خلل در قواعد آن راه نيابد فمن نكث انما ينكث على نفسه و من اوفى بما عاهد عليه الله فسيؤتيه اجرا عظيما حرر ذلك فى شهر محرم الحرام سنة الف و مائة و ستين من الهجرة النبوية المصطفويه على مهاجرها الف الف سلام و تحية « 1 »

--> ( 1 ) - اسناد و مكاتبات ( نصيرى ) ص 171 - 167 ، به نقل از بايگانى باش وزيرى تركيه ( خط همايون )